Simply ReleaseS Toppers Simply The Best
Proudly Presents The Haunting Of Whaley House
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers JR Jansen en S.W.2012
Controle: Depositair
Daar is het, jongens. Het Whaley Huis.
Ik dacht dat het groter zou zijn. - Het is groot genoeg voor geesten.
Weet je, vergeleken met jou is alles klein.
Wisten jullie dat dit een mortuarium was? - Dat meen je niet.
Nee, echt waar. Dat is de reden dat het hier zo spookt.
En omdat er hier zoveel mensen zijn gestorven. - Dat helpt.
Nou, ik heb genoeg gezien. Ik denk dat we maar terug moeten gaan...
voordat je zus er achterkomt dat we weg zijn, Casey.
Terug? - Ja.
Maar we gaan toch eerst naar binnen.
En trouwens, ze heeft het te druk met Steve te neuken.
We hebben genoeg tijd. - Maar het huis is gesloten, Casey.
En ik heb mijn inhaler vergeten. Ik heb het nodig.
Ademhalen is voor homo's, kerel. En trouwens...
ik heb toevallig de sleutel.
Wacht. Is dat een van die stenen met de sleutel erin verborgen...
je weet wel, een verstopsteen?
Is het een verstopsteen? Nee, het is een gewone steen.
Ik gooi het. We gaan naar binnen.
Nee, dat vandalisme. Laat Simon het doen.
Val dood, dikzak. - Kom op jongens.
We hebben dat hele stuk gelopen. We moeten de binnenkant zien.
Laten we dan terugkomen en de rondleiding nemen.
Dan kunnen we ook wat souvenirs kopen enzo. - Je weet dat we daar geen geld voor hebben.
Oké.
Als je die rots gooit en je doet iets...
om de geesten boos te maken, wat dan?
Dan zien we ze en dat is precies waar we voor kwamen.
God.
Weet je wat? Doe jij het maar.
Jouw armen zijn dikker dan de mijne. - Dat zijn spieren.
En ik ga niet naar de gevangenis voor een of andere geest.
Dombo.
Kijk niet zo naar me. Ik ga het niet doen.
Ik kijk thuis liever naar de rest van de fulci marathon.
Fulci is een artistieke abortus. Argento is pas leuk.
Houdt je kop dicht, Jij dikke Louie Anderson.
Oké, ik doe het dan wel. Het is toch een mannen taak.
Ik zou niet willen dat een van jullie dames een nagel breekt.
Dat was alleen die ene keer.
En nu? - Nu...
neem ik een paar foto's.
En dan...
Wat?
Dat meen je niet.
Welkom, iedereen, bij Amerika's grootste spookhuis.
Als jullie er klaar voor zijn, kunnen we beginnen.
Volg mij maar.
Dit is de piano kamer.
Toen Thomas en Anna Whaley dit huis bouwden...
wilden ze een deel gebruiken voor zaken, wat in deze kamer plaatsvond.
Ze noemde het de Whaley en Crosthwaite's winkel.
Zijn partner, Philip Crosthwaite, was ooit de hulp Sheriff van San Diego.
en het toeval wil, dat hij de man is die de strop om Yankee Jim Robinson's nek deed...
die hier opgehangen werd toen hier galgen op het landgoed stonden...
zo schijnt.
Volgt u mij maar verder.
Het Whaley huis was ook de plek van het eerste commerciële theater in heel San Diego.
De geest van een klein meisje is hier al op verschillende gelegenheden gezien.
Niemand weet wie zij is.
Sommige denken dat ze de achterkleindochter is van Thomas Whaley...
maar, dat is nog steeds een mysterie.
Zag je dat?
Laat maar.
Goed, laten we verder gaan. Nu...
er is mij wel eens gevraagd of ik weleens iets gezien heb...
en het antwoord daarop is...
nee.
En om eerlijk te zijn, ben ik er aardig sceptisch over.
Ik zeg niet, dat ik niet geloof in geesten...
ik ben er alleen nog niet van overtuigd.
Het spijt me, maar ik weet niet hoe u kunt geloven dat dit huis niet behekst is.
Pardon?
Ik heb de laatste twintig minuten dingen gezien.
Ben ik de enige hier?
Meen je dat nou. Dit huis spookt.
Wat heb je dan gezien? Misschien heb je je vergist.
Nee, ik heb me helemaal niet vergist. Ik heb geesten gezien en...
Gaat het? Haal wat water voor haar.
Laat iemand 112 bellen!
Ik wil dat je...
Sorry. - Hé, Bobo.
Gaat het meisje?
Ja. Ja, het was alleen...
erg heftig. - Dat kan ik me voorstellen.
Maar je deed het goed. - Dank je.
Het gebeurd vaker.
Echt waar? - Geloof het of niet...
iemand reageert op dit huis, en moet afgevoerd worden naar het ziekenhuis.
Waarom? - Nou, het is dit verdoemde huis.
Het doet dingen met mensen.
Hoelang ben je nu hier, vier maanden?
Ik werk hier al dertig jaar.
Geloof me. Ik weet hoe je met dit huis moet omgaan.
Hoe je er mee om moet gaan?
Loop met me mee terwijl ik het huis afsluit.
Ik denk niet dat we vandaag nog rondleidingen geven.
Weet je, Penny, toen ik hier begon te werken...
gaf mijn voorganger mij drie regels om naar te leven...
en ik denk dat het tijd is ze met je te delen.
Dus, regel één, niet de geesten roepen.
Dat haten ze. Regel nummer twee...
beschadig het huis niet. Ze zijn erg territoriaal.
En regel nummer drie...
Ga nooit, nooit 's nachts het huis binnen.
Dat is hun tijd, gereserveerd voor hun alleen.
Je weet dat ik niet in geesten geloof, toch? - Ik was net zoals jij, Penny.
Ik dacht altijd dat het een toeristen valkuil was.
Wat bracht je op andere gedachten?
Dat je niet in geesten gelooft, betekend niet dat zij niet in jou geloven.
Zeg, Penny, schatje. Weet je aan wie je me doet denken?
Nee. Wie?
Heb je je nooit afgevraagd waarom je hier terecht bent gekomen...
ondanks het feit dat je niet in geesten gelooft?
Geesten hadden er niets mee te maken, oké? Ik had gewoon geluk.
Ik had een baan nodig om mijn studie medicijnen te kunnen betalen...
en ik kwam hier terecht.
Misschien had het zo moeten zijn. - Wat had zo moeten zijn?
Niets. Mijn gedachten dwaalde af.
Maar goed, ga jij maar naar huis, dan zie ik je morgenochtend, oké?
Oké, dus volgens mij is dat het meest cruciale element.
Mijn god.
Daar ben ik het mee eens.
Ik bedoel, heb je wel eens de tepels van een indiaanse vrouw gezien?
Moeten we het daar nu over hebben? Oké, schatje, rustig, rustig.
De mannen proberen te praten, dus...
Ik denk dat de breedte en grote van de tepelhof...
net zo belangrijk is als de grote van de borst, dat maakt ze majestueus.
Inderdaad, een paar fantastische tepels kunnen letterlijk een vrouw definiëren.
Jongens, kunnen jullie alsjeblieft je mond houden?
Ik denk dat het terug gaat naar toen we baby's waren.
Oké, ik denk dat ik weet waar dit heen gaat...
dus laten we er over ophouden.
Schatje, ik ben een wetenschapper. Alsjeblieft.
Weet je wat het is, we willen met onze moeders trouwen.
Wat? - Het is waar.
En we zoeken naar tepels die lijken op de tepels die we vroeger zogen.
Mijn God.
Penny's tepels, lijken op die van mijn moeder.
Wat?! Hou je mond!
Wil je dat ik dat ook met jou doe?
Nee, het is wel goed. - Oké, dan is het goed.
Jongens, kunnen we nu van onderwerp veranderen?
Ja. Laten we dat doen.
Hoe was ieders dag?
Een toerist flipte helemaal bij het huis vandaag.
Echt? - Ja, het was raar.
Flipte hoe? - Kreeg stuiptrekkingen...
en het schuim kwam uit de mond.
Grapje zeker.
Nee, en het schijnt vaker te gebeuren.
Mijn baas geeft het huis de schuld, alsof het vergif is of zo.
Ik weet niet hoe je daar kunt werken. - Zo erg is het niet.
Niet zo erg? Het spookt daar als een gek.
Als ik ooit iets zie, zal ik het je laten weten, Craig.
Oké, Maar dat geesten gedoe kan niet echt zijn.
Het slaat alleen nergens op.
Omdat wij het niet begrijpen, betekend het niet, dat het niet echt is.
Precies. Het duurde hen tenslotte,
een hele tijd om uit te vinden hoe zwaartekracht werkt, toch?
Ik denk niet dat dat het geval is.
Ik bedoel, miljoenen mensen hebben ervaringen met het paranormale.
Echter, is één getuige genoeg om iemand de doodstraf te geven.
Ik heb het liever over tepels.
Kijk, geesten zijn echt, en het Whaley huis spookt echt.
Waarom? Omdat ze dat op tv zeggen?
Zeg je nou dat de tv tegen me liegt?
Nee, schatje.
TV is jouw meester. - Precies.
Het enige dat ik zeg is dat daar rare dingen gebeuren...
maar, ik kan gewoon niet geloven dat geesten bestaan.
Het klopt gewoon niet.
Penny, jij werkt ochtenden, toch? - Soms.
Wacht. Craig, waar denk je aan?
Dus, je doet de deur open en je sluit 's nachts af?
Soms.
Oké, ik wil ons niet voor gek zetten...
maar, mag ik aannemen dat jij sleutels hebt van het Whaley huis?
Of dat je op zijn minst aan de sleutels kunt komen?
Ja, maar...
wacht even.
Mijn god. Craig. Dat is zo'n goed idee.
Nee. Nee, dat is het niet.
Een privé tour door het engste huis in Amerika.
Wat zeg jij, Penny?
Wacht, nee. - wat?
Jongens, ik kan ontslagen worden. - Alsjeblieft.
Kom op, schatje, wat zeg je ervan?
We zullen ons gedragen. - Een paar uurtjes maar, pen.
Ik kan mijn neef bellen en wat spullen lenen. Hij heeft het topspul voor spookjagers.
Maar, jongens, als er iets kapot gaat...
ben ik verantwoordelijk, en ik heb deze baan nodig.
Mijn god, niemand komt er achter. - We zullen voorzichtig zijn.
We gaan dit toch niet doen?
God, eerst breng je ons naar de set van "Thriller" en nu wil je...
ons naar een spookhuis brengen? Wat is er met jou aan de hand?
Hé, Penny...
weet je, het is... jouw beslissing.
Alsjeblieft?
Oké. - Ja.
Maar niet te lang, oké?
Ja!
Dit is alleen om jullie te bewijzen dat daar niets is.
Alleen even in en uit. - Wat kan er gebeuren.
Ja, we gaan alleen snel in en uit.
Hé, Ray-Ray. Raad eens wat wij gaan doen vanavond.
Mijn god, jongens. Het ruikt hier binnen zo gaaf.
Deze plek is griezelig. - Het is maar en oud huis.
Ze zeggen dat je de voetstappen kon horen
van Thomas Whaley, die schuifelend door zijn slaapkamer liep.
Waarom fluisteren we?
Ben jij Craig's... - Neef, tweede generatie.
Hé, zwarte Ray. - Blanke Craig.
Dit is fantastisch, man. - Ja.
Hoe heb je dit voor elkaar gekregen? Penny, ze werkt hier.
Ik hoop dat je het niet erg vind, maar ik heb een vriend meegenomen.
Wie?
Keith Drummand.
Tot uw dienst, jonge vrienden.
De beroemde Keith Drummand? - De enige echte, jongeman.
Wereldberoemd, als je het niet erg vind.
Geef me je hand.
Je bent een ram.
Stier eigenlijk.
Echt waar? Nou...
iemand hier is een Ram.
Daar, zie je wel?
Nou, genoeg gepraat.
Laten we achter die geesten aan gaan.
Wie is Keith Drummand? Ik dacht dat het alleen ons zou zijn.
Meen je dat nou?
Hij is een medium. Hij is in elk programma over geesten geweest...
zelfs dat programma over dat kortlevende kreupele kind.
Kom op. Het komt goed.
Ik ben er.
Ik hoorde je.
Je riep me terug.
Wat wil je van mij?
Ja. Oké.
Ik...
Wil je dit? Ik kan het je geven.
Het zal helpen.
Wees voorzichtig met de vloer, alsjeblieft. Wees overal voorzichtig mee, jongens.
Sorry.
Weet je wat? Hier zijn wat basis regels, oké?
Niets aanraken.
Niets meenemen.
Niet door papieren snuffelen of op iets ademen.
Kom op. Alles is heel breekbaar.
Pen, ontspan. Het komt allemaal goed.
Hé, wat heb je voor me meegenomen? - Het echte werk.
Het belangrijkste, een digitale recorder.
EVP, netjes. - Wat is EVP?
Het is een dure term voor het opnemen van geeststemmen.
Zie je, de recorder vangt frequenties op de het menselijk oor niet kan opvangen...
dus als ze praten, kunnen we hen horen.
Ja, maar werkt dat echt?
Google het. Je zult dingen horen die je kontgat wit maken.
Laser thermometer. Daar kun je overal de temperatuur mee meten...
of je kunt een plek detecteren met behulp van de laser..
Handig om koude plekken te vinden.
En dan het klapstuk...
de EMF meter.
EMF?
Elektriciens gebruiken die, maar spokenjagers ook.
Het is algemeen aangenomen dat spoken het elektromagnetische veld verstoren...
dus je kan deze dingen gebruiken net als metaaldetectoren.
Maar dan voor spoken. - Klopt helemaal.
Heb je niet de camera voor het hele spectrum bij?
Dombo Dave heeft die een paar dagen geleden op een grafzerk laten vallen.
Dat is balen.
Geeft niets. Sullige Steve gaat hem maken.
En wat doen we nu dan? Gewoon wat rondwandelen of...
Dat zouden we kunnen doen, maar ik wil eerst een gouwe ouwe proberen.
Waar dient dat voor?
Daar ben je.
Hallo? Wie is daar?
Jongens, dit moeten we echt niet doen. - Wil je nu wel eens rustig zijn, Giselle.
Nee, ik doe dit niet. Ik wil hier geen deel van uitmaken.
Oké, iedereen. Eén vinger zachtjes op de bovenkant.
We spreken tot de Whaley familie of tot elke aardsgebonden entiteit in dit huis.
We willen met je praten.
Ik begin al een beetje kramp in mijn vinger te krijgen.
Ja, dat heb ik eerder gehoord. - Hé, dat heet reumatische artrose, okè?
Jongens, we moeten ons concentreren. - Nee, we moeten hier wegwezen.
Penny, jij werkt hier. Misschien moet jij het vragen.
Wat moet ik dan vragen?
Geen idee. Misschien iets dat enkel het spook kan weten.
Ja-nee vragen.
Is Violet Whaley in dit huis gestorven?
Zo ja, verplaats dan het glas geest.
Dat was Craig. - Ik zweer het je, dat was ik niet.
Nee, dat was jij Craig. Ik weet het gewoon.
Nee, ik weet dat je denkt dat ik lieg omdat ik een klootzak ben...
maar ik zweer je dat ik dat niet verplaatst heb.
Oké, jongens, vingers er terug op. We hebben contact met iemand.
Jij bent, Penny.
Oké, Violet is in dit huis gestorven maar heeft ze zichzelf hier ook doodgeschoten?
Zo nee, maak dan een cirkel, zo ja, verplaats het glas in een rechte lijn, geest.
Heeft ze zichzelf door het hoofd geschoten?
Nee.
Dat klopt.
Ze heeft zichzelf door het hart geschoten.
Dat is zo triest. Waarom?
Na twee weken huwelijk liet haar man haar in de steek...
dus ging ze naar buiten en schoot zichzelf dood.
Thomas Whaley hoorde het schot en ging zijn dochter halen en bracht haar naar binnen.
Ze stierf in die stoel. - Maar natuurlijk.
Oké, jongens, ik vind dit met de minuut enger worden.
We hebben contact met iemand hier. Kunnen we ons alsjeblieft concentreren?
Ben jij Violet Whaley?
Ben je er nog, geest?
Ben je een spook?
Ben je een idioot? - Ik ben momenteel een beetje nerveus.
Ben je nog hier?
Het mag je wel.
Vraag het nog iets.
Ben je een Whaley?
Oké, maar welke?
Allemaal.
Dit oord...
Dit huis...
is interessant.
Hoe bedoel je?
Het is net zoals je in een donkere bioscoop binnenkomt.
En het lijkt leeg omdat je nauwelijks iets kunt zien.
Maar er zijn wel andere mensen daar...
die naar je kijken terwijl je in het donker zit.
Zo voelt het aan. Ik moet me gewoon aan het donker aanpassen.
Wil je gaan rondkijken? - Ja, volgens mij moeten we dat doen.
Is dat goed?
Goed dan.
'Goed dan'? Echt?
Want dit is wel een beetje raar, Penny. - Maximaal 30 minuten, oké?
Hier heb ik naar uitgekeken.
Al jaren raken er geen paranormale onderzoekers in het Whaley huis.
Dus vanavond ben ik de eerste die achter zijn sluier kan kijken.
Dat is nogal een prestatie, nietwaar?
Je mag hier best alleen blijven wachten als je wilt.
Nou, als je het zo stelt...
Ik voel me net op de set van Thriller. - Dat zijn we niet. We zijn op mijn werk.
Ik dacht dat we uitgingen. Ik ben naar de kapper geweest.
Natuurlijk gaan we uit, maar ik moet eerst nog iets afhandelen.
Het ziet er hier spookachtig uit. - Een minuutje.
Wie is Puffy? - Kom hier, schatje.
Kom hier, Puffy. - Is dat een monster of zo?
Puffy, kijk eens wat pappa heeft.
Kijk dan. - Puffy?
Sexy griet. Grote tieten. Kunnen we nu in een leuk restaurant sushi gaan eten?
Ja, zo meteen.
Echt?
Schatje? Puff?
Oké, ik ben weg voordat ik vermoord word. - Schat, wacht even.
Schat.
Hé, schat, waar ben je heen? Schat?
Kom op, we zijn bijna klaar. Wacht nou maar even.
Wie is daar?
Ik kan je niet zien.
Ben je gewond?
We zijn in het Whaley huis. Het is half elf.
We gaan nu naar de eerste verdieping.
Hoe zit een spook er eigenlijk uit? Ik ben enkel nieuwsgierig.
Ik zie hen zoals ik jou zie.
Soms zijn ze doorzichtig net zoals in films.
Maar normaal gesproken zijn ze vast.
Gewoon een andere vorm van zijn.
Begrijp je me? - Ongeveer.
Net zoals heet water in stoom veranderd.
Kijk eens aan.
Hallo? Wie is daar?
Dit is zo gaaf.
Ben je al overtuigd? - Waarover dan?
Kom op, dat glas beneden was geschift.
Oké... - Nee, stop.
Je kunt me niet zeggen dat dat niet een soort...
Dat was Ray, oké? Dat moet wel zo geweest zijn.
Echt niet. Hoe zou hij dat allemaal kunnen weten over Violet Whaley?
Ik stond voor het blok, oké?
Ik kon geen obscure info over het huis bedenken...
en Violet kwam me voor de geest dus vroeg ik iets over haar.
Maar dat kun je allemaal op internet vinden...
of door mijn rondleiding te volgen. Het was geen spook, oké?
Het was waarschijnlijk gewoon Ray.
God, ik hou van je. Oké, Scully, je zegt het maar.
Wat zie je?
Niets.
Het was waarschijnlijk gewoon de wind.
Dit is het hart van het huis.
De vortex? - Zie je wel?
Waar je staat is het 10 graden koeler. - Wat? Echt niet.
Dat is niet normaal, toch?
Soms kan de aanwezigheid van een spook of een vortex koude ruimtes creëren.
Wacht. Wat is een...
Een vortex? Bij gebrek aan een ander woord is het een doorgang in en uit deze realiteit.
Gewoonlijk vind je die in het hart van locaties waar het spookt.
Er is hier iemand.
Heet je zo?
Praat alsjeblieft met me.
Waarom kijk je zo naar ons?
Omdat...
hij achter je staat.
Dat is niet grappig, oké? - Ik maakte geen grapje.
Wil dat zeggen dat er hier iets is?
Dat betekent dat er hier iets is.
We willen met u praten, meneer.
Ja. Sla nog eens op de muur, Thomas.
Ja.
Eén keer voor nee, en twee keer voor ja.
Ben je aan dit huis gebonden?
Was dat een 'nee'?
Kan hij gaan en staan waar hij wilt?
Zijn er nog anderen bij je, Thomas?
Ben je hier met je gezin?
Dit kan toch niet waar zijn.
Thomas, als je niet aan het huis gebonden bent...
kun je ons dan vertellen waarom je hier bent?
Kun je het in mijn oor fluisteren?
Hé, is Thomas Whaley hier gestorven?
Nee, hij stierf in zijn tweede huis in San Diego.
Zijn vrouw Anna en wat andere verwanten zijn hier wel gestorven.
Daarom in hij hier. Daarom keert hij terug. Waarom hij zijn huis beschermt.
Zijn geliefden zitten hier vast...
gebonden aan deze wereld.
Hij is hier om over hen te waken.
En ze hebben niet graag dat we hier zijn.
Oké, ik ben er klaar mee. Laat me gaan. - Giselle, alsjeblieft.
Nee, Craig. Krijg de klere.
Die kerel wil ons hier niet dus ga ik weg.
Wees toch niet zo'n klein kind. Keith is hier. Er overkomt je niets.
En waarom is dat? Hebben spoken geen vat op hem of zo?
Helemaal niet, mijn kind. Ze komen het eerst achter mij aan.
Mij kunnen ze geestelijk aanvallen...
en dat weten ze. - Geweldig is dat.
Echt niet.
Wat krijgen we nou, Ray?
Dit moeten jullie horen.
Was dat een 'nee'?
Zullen... sterven.
Dat is het schoolvoorbeeld van een klasse-A evp.
Hoe is dat mogelijk?
Verdomme. Wat heeft Seal?
Keith, ben je aan het kanaliseren?
Ik ben oké.
Er is hier iemand anders.
Niet Thomas.
Het is de vrouw des huizes.
Wat was dat?
Anna zegt hallo.
Kom bij me zitten, Anna.
Je vindt het toch niet erg dat ik op je bed zit, hè?
Zo is het goed. Kom maar hier.
Kom. Ik doe je niets. Laten we vrienden zijn.
Is ze daar?
Ze is hier.
Ik snap het.
Zij?
Ik?
Wat is er met mij?
Nee, wat is er met mij?
Ze is weg. - Je wees naar mij. Waarom?
Ze herkent je.
Ze herkent me. - Misschien omdat je hier werkt?
Ja, dat moet het wel zijn.
Momentje.
Luister.
Ik snap het.
Zij?
Ik? Wat is er met mij?
Hebben jullie dat allemaal gehoord. - Ja, ik denk het wel.
Gast, dit kan ons nog een show op Syfy opbrengen. Dit moeten we filmen.
Volgens mij heb ik net in mijn broek gepoept.
Oké, dat was het. Ik ga weg.
Giselle, spoken kunnen je geen pijn doen. - Dat kunnen ze wel.
Er was een gebeurtenis in 1987... - Volgens mij heeft Giselle gelijk.
We zijn hier niet welkom meer. - Ze proberen enkel onze aandacht te trekken.
Dit is een vreselijke manier om een zaterdagavond door te brengen.
Naar spoken zoeken? Rondwandelen in een oud huis in het donker?
Waar slaat dat nu op? Het is stom.
Als spoken bestonden, zou het niet uitmaken wanneer je naar hen op zoek ging.
De theorie is... - Die kan de pot op.
Ze mogen dit gore huis houden.
Ze hoeven daarom geen deuren in mijn gezicht dicht te slaan...
of me de stuipen op het lijf jagen. - Gigi, kalmeer.
Ik ben heel kalm, Vanessa. Ik wil hier gewoon als de sodemieter weg.
Waar is de trap? - Die is die kant op.
Wat? Kijk niet naar mij. Ze is jouw vriendin.
Ja, je zult ons nog bedanken als we grof geld verdienen met onze spookshow.
Gestoord. Dit hele gedoe.
Nee.
Giselle. Kom hier.
Nee.
Ze moet op de trap gestruikeld zijn.
Nee, hoe is dat gebeurd? - Gaat het met haar?
Giselle, liefje.
Penny, is ze...
Giselle. Nee.
Kan niet, man.
Ze kan niet... - Heeft ze een pols?
Giselle, liefje.
Giselle, word wakker.
Dit is niet goed.
Je meent het. - Nee, ik bedoel voor het huis.
Dit is niet goed voor het huis.
Niet mogelijk, man. - We moeten hulp opbellen, toch?
Toch?
Penny, geef me je mobiel.
Dit is toch niet gebeurd? - Hou je mond nu maar, Craig.
Luister, hou allebei jullie mond. - Wat doe je nu?
Waar lijkt het op? Waar heb je het over?
Wie ga je bellen? - 112.
Nee, dat kun je niet doen. - Ben ik... Blijf van me af.
Ben je gek? Wees geen idioot. Geef me die klere...
Geef me dat mobieltje. - Rot op, Craig.
Dit is ernstig, man? - Craig, wat doe je nu?
Snappen jullie het dan niet?
Het zal erop lijken alsof wij haar vermoord hebben.
Ben je gek?
Blijkbaar ben ik de enige die de situatie hier goed inschat.
Wat ben jij toch een klootzak.
Ben ik een klootzak? - Ja, jij.
We hebben hier ingebroken...
en onze vriendin viel van de trap, nietwaar?
Wie gaat dat geloven?
Als we niet bellen, zullen ze denken dat wij het gedaan hebben.
Nee.
Luister...
We gaan hier weg.
We doen alsof zij hier alleen inbrak en van de trap viel...
terwijl ze in het donker rondliep. Zo krijgen wij hier geen problemen mee.
Ik doe dit voor jullie allemaal.
We moeten onze verhalen op elkaar afstellen anders draaien wij hier voor op.
Waar heb je het in vredesnaam over?
Het was een ongeluk.
Een ongeluk?
Denk je dat ze dat zullen geloven?
Onschuldige belanden continue in de cel.
Onze vriendin is dood en jij wil ruzie maken...
over of we al dan niet hulp moeten halen? - Ik probeer realistisch te blijven, Pen.
Dit ziet er echt erg uit en wij horen hier niet eens te zijn.
Nee, dit was jouw idee.
Maar jij had ons niet binnen moeten laten.
Je had ook nee kunnen zeggen. Je bent hier even verantwoordelijk voor...
112. Wat is uw noodgeval?
Ja, hallo. Mijn naam is Penny Abbott en ik ben in het Whaley huis.
Zei u 'het Whaley huis'? - Ja, er is een ongeluk gebeurd.
Mijn vriendin is van de trap gevallen en... - Sorry, ik kan u niet goed horen.
Zei u een ongeluk? - Ja, mijn vriendin.
Ze is van de trap gevallen? - Mevrouw, bent u er nog?
Ja, ik ben er nog. Hallo? - Mevrouw, bent u er nog?
Ik stuur... - Hallo. Ik ben er nog. Hoort u mij?
Mevrouw, we sturen... - Mijn vriendin...
Kom op, zeg.
Wat is er gebeurd? - Mijn batterij is leeg.
Dat kan gebeuren.
Soms zuigt een geest batterijen leeg van camera's, meters, zelfs van zaklampen.
Ze voeden zich ermee. - Hou nu eens op met dat spookgedoe.
Heb je ten minste verbinding gehad? - Geen idee.
Was het nu wel of niet. Wat bedoel je? - Geen idee. Ik heb met iemand gesproken...
maar ik weet niet of ze me konden horen. - Wat...
Zo is het vast beter. - Hou je kop, man.
Ik probeer enkel te helpen. - Idioot.
Hou allebei nu maar op, oké?
Ik ga...
Het is heet.
Ik ben bang dat ze ons niet zullen laten gaan.
Wat? - Zo heb ik het nog nooit gevoeld.
Het lijkt op haat.
De energie die door dit huis vloeit...
is almachtig.
De dood van jullie arme vriendin...
heeft hen kracht gegeven.
Hoezo?
Ik hoor stemmen.
Een hoop stemmen.
Ze zeggen...
er is bloed vergoten.
Als we sterven, openen we de doorgang naar de volgende wereld voor onze ziel.
Zoals de vortex? - Nee.
De vortex is altijd open en zwakker...
maar een nieuwe dood scheurt de volgende wereld open.
Wacht. Wat zeg je nu, man? - De dood van jullie vriendin...
nee, wacht even.
Niet enkel jullie vriendin. Er heeft...
er heeft nog meer bloed gevloeid op het terrein.
Meer bloed?
Misschien die vrouw die eerder zo uit haar dak ging.
Zij is niet dood. Ze leefde nog toen ze haar naar het ziekenhuis brachten.
Ik zie een vrouw en twee mannen.
Daar zo.
Hun dood heeft de poort wijd open gezet. Wijder dan ooit tevoren.
En zij houden het open en onttrekken kracht van beide kanten.
Nee, hij wel.
Ik hoor u, Mr Whaley.
Hij kan eindelijk zijn gezin naar de andere kant brengen.
Door de poort kunnen ze nu weg...
maar hij houdt die voor de één of andere reden open.
Ik ben bang dat ze ons iets willen aandoen.
Waarom? Wat hebben we hen dan aangedaan?
Het komt door haar.
Nee, niet dit weer.
Ja, zo is het genoeg. Laten we een ruit inslaan.
Blijf stilstaan.
Voelen jullie dat allemaal?
Wat?
Waar ging dat nu weer over?
Het is oké.
Een aardbeving? - Geen aardbeving.
Dat was de poort, mijn jonge vrienden.
Het probeerde zich te sluiten, maar kan dat niet...
daarom heeft het een uitwerking op onze wereld.
Ze hebben mijn apparatuur stuk gemaakt.
Gaat het, man?
Nee. Weet je wel hoe duur die zooi is?
Dit kun je niet zomaar in de supermarkt kopen.
Nu komt zo'n stom spook nog mijn spullen stuk maken?
Het is oké. - Nee, dat is het niet.
Krijg de klere, spook. Hoor je me?
Wie denk je wel niet dat je bent? lemands spullen stuk maken?
Weet je wel hoe hard... Ik verdien maar het minimumloon hoor...
en jij komt het gewoon stuk maken? Krijg de klere.
Ray, wees voorzichtig. Ze luisteren.
Goed. Ik hoop dat ze me horen.
Die verdomde spoken kunnen de klere krijgen.
Kom op, spoken. Waar zijn jullie? Sla nu maar eens op een muur, klootzak.
Ray, hou op. Irriteer ze niet. Je maakt ze nog kwaad.
Goed. Waar zijn jullie? Ik zoek jullie al tien jaar.
Tien jaar niets. Misschien een geluidje hier...
misschien wat gefluister daar, maar dat stelt niets voor.
Als jullie er zijn, wil ik jullie zien.
Doe dat niet. - Hier ben ik. Pak me dan, klootzakken.
Krijg geen adem.
Dit is niet juist. Niets van dit.
Dit is... Penny, ik wil naar huis.
We raken hier uit, oké? - Ik weet wel beter. Lieg niet tegen me.
Venessa, we redden het wel, oké? Je moet sterk blijven, oké?
Hij is daar boven. Ze zijn allemaal daar.
lets? - Wat?
Nee, de deuren zitten potdicht.
Ja, het is daar net een slachthuis.
Ga je nu echt weer naar boven?
Natuurlijk.
We moeten met ze praten. Hen om vergiffenis vragen.
Misschien laten ze ons gaan als we om genade smeken.
Om genade smeken? Wat dan met al dat 'De kracht van Christus dwingt je' gedoe?
Zouden we ze niet moeten kunnen dwingen om ons te laten gaan?
Zo zijn ze niet. Ze zijn niet kwaadaardig.
Ze zijn niet kwaadaardig?
Ray is dood, oké? Giselle is dood.
Weet ik. Nee. Ze zijn enkel wanhopig. - Wanhopig op wat?
Op jou.
Maar ik weet niet zeker waarom. - Het is oké.
Jullie kunnen hier blijven als je wilt. Ik ga naar boven om het uit te zoeken.
Het is hier boven ook koud.
Whaley gezin, we komen als vrienden.
Waar kunnen we met elkaar spreken?
Nee.
Vanessa, ben je gewond? - Wat is er gebeurd?
Ze pakte me beet.
Wat? Maar er is hier niemand.
Jongens, kijk.
Wat is er? - Ik zie iets.
Waar? - Thomas?
Het is Thomas niet.
Keith, wat is er?
Achteruit, nu.
Ga weg. Ga terug.
Alsjeblieft. - Het is oké.
Het is oké.
Wat was dat?
Wat heb je in vredesnaam gezien, man? - Het was...
Het was niet menselijk. - Niet menselijk?
Zoals wat dan? Zoals een demon of zo?
Blijf bij me, oké? - Je zei toch dat er enkel spoken waren?
Het was geen Whaley.
Blijf bij me, oké? Ik weet het.
Het zei dat zijn naam Santiago was.
Yankee Jim?
Wie is Yankee Jim?
Hij werd op dit terrein opgehangen toen hier nog galgen stonden.
Hij was te groot voor de strop dus stond hij op zijn tenen toen ze hem ophingen.
Het duurde uren voor hij stierf.
Zijn echte naam was Santiago en hij is één van de zogenaamde inwonende spoken.
Dus, wat? Is hij niet menselijk meer? Wat krijgen we nou?
Hij zei me dat hij slecht stierf en daardoor slecht gebleven is.
Blijf buiten. Blijf weg.
Je hebt geen macht over ons. - Ga weg.
Hij gaat de deur inbeuken.
Zie je? Ik heb het nog gezegd.
Santiago, ben jij dat?
Hij is weg.
Nou, een minuut geleden was hij er nog wel.
Volgens mij heeft het zichzelf uitgeput met de deur en moet het nu uitrusten.
Als hij ooit mens geweest was, waarom is hij nu dan een het?
Hij is slecht gestorven.
Aan de verkeerde kant.
Met gemalen engelenwortel. Helpt beschermen tegen negatieve energie.
Gaat dat ze buiten houden?
Het zou moeten werken.
Ben je hier al eens eerder geweest?
Nee.
Ze zeggen dat het er spookt.
Ja? - Ja.
Al veel neptelefoontjes gehad over dit huis?
Geen één. Dit zou wel eens de eerste kunnen zijn.
Zie je iets? - Het lijkt geplunderd.
Spoken gezien?
We gaan achterom eens kijken.
Kijk. - Hierdoor mogen we naar binnen.
Ga.
SDPD.
SDPD. Wie is hier? - Lichamen.
Vrij zeker dat die geen pols meer hebben. - Wil je het melden?
Ik doe het wel.
We zijn zo gekloot nu. Ik bedoel, als...
Ik bedoel, gekloot. - Kop dicht. Luister.
Echt gekloot. - Luister.
Dit is de politie van San Diego. Is er iemand ziek of gewond in dit huis?
Centrale, dit is agent Downs. Kom in.
Centrale, ontvang je me? - Wat. krijg je ruis?
Het signaal doet iets. Probeer de jouwe eens.
Doe dat pistool weg. - Handen omhoog.
Ik heb jullie gebeld, oké?
Oké, kom naar beneden. Hou je handen waar we ze kunnen zien.
We zijn met meer. Eén van ons is gewond.
Ik ga wel. - Oké, ga maar. Ik let op hen.
Waar gaat hij heen?
Politie van San Diego, mevrouw. Gaat het met u?
Mevrouw, bent u gewond? - Oké, staan blijven jullie.
Waar zijn jullie vrienden?
Vooruit.
Gates, wat is er?
Wat is hij aan het doen?
hé, zo is het wel genoeg.
Denk je echt dat stoelen die klootzakken buiten houden?
Dit is magie. Dit zal werken. - Dit is belachelijk.
Centrale, kom in. Over. Centrale.
Werkt het nog steeds niet? - Nee.
Er komt toch wel snel versterking, nietwaar?
Jullie kunnen toch niet zomaar verdwijnen, hé?
Ja, als we ons binnen een half uur niet melden sturen ze een andere team.
Hopelijk duurt dat niet al te lang.
Vanessa is er slecht aan toe.
Ja, maar ze zal het wel redden, nietwaar?
Nee.
Ik weet dat je er bent.
Ik weet het.
Wie is daar?
Kom maar naar buiten.
Wacht. - Moeten we de kamer wel verlaten?
Dat zou ik niet doen. - Ben zo terug. Ze lijkt op Lisa.
Dit zout zal ons hier beschermen, nietwaar?
Ja, tenzij er hier al iets binnen is.
Ik weet dat je hier bent.
Hoe heet je, kindje?
Hoe heet je, liefje?
Wacht, liefje.
En Keith dan?
Die kan de pot op, oké?
Hij kan het afbreken als hij terugkomt.
Help me gewoon. Alsjeblieft.
hé, volgens mij is er iets mis met jullie vriendin.
Hé, schatje, gaat het?
Wat zegt ze? - Schatje?
Sta verdomme stil.
Dit is mijn huis.
Mijn huis...
zal sterven.
Jij. - Vanessa, wat is...
Vanessa slaapt.
Ben jij Vanessa niet?
Jij bent van ons. - Waarom doe je dit?
We willen je terug.
Terug van wat?
Jij bent van ons. - Hoe dat zo?
Je wordt gemist. - Missen jullie me?
Kindje.
Ik... - Kindje.
Hé, geef ons onze vriendin terug.
Wees voorzichtig.
Ze is niet van jullie.
Van ons.
Zij ook.
Van ons.
Wie ben jij?
Nee. - Kijk uit. Wat krijgt ze...
Nee. - Pas op.
Liefje, het is oké. - Wat...
Wat is er gebeurd? Je weet dat ik niet...
Nee. Nemen ze nu ook al bezit van ons.
Ik heb het gehad hiermee, man. - hé, blijf kalm.
Ik ga hier weg. Ik ga niet wachten totdat die zakken ons allemaal vermoorden.
Craig, wacht.
Ik ga dit klereraam inslaan.
Nee.
Wat?
Waar ben je, kindje? Ik weet dat je hier bent.
Wees niet bang. Ik heb ooit ook een dochter gehad, weet je?
Ze was zo mooi.
Haar glimlach kon mijn dag goedmaken.
Ze heette Lisa.
Ze is nu ook dood. Ze werd overreden door een auto.
Zij en haar moeder.
Lang geleden.
Ik mis mijn kleine meid heel hard.
Ik herinner me de knuffels het meest.
Mag ik jou een knuffel geven?
Het spijt me, liefje.
Waar ben je heengegaan, liefje?
Waar ben je, liefje?
Wat is dit?
Dat hoort daar niet te zijn.
Waarom zouden ze dat Craig aandoen?
Vanessa, hou daar gewoon mee op, oké? Liefje, alsjeblieft.
Leg dat pistool neer.
Dat heb je niet nodig. - Natuurlijk heb ik dat wel nodig.
Door jou zijn we allemaal hier.
Jij verdient het meer om te sterven dan Craig.
Ze is helemaal gek geworden.
Ze zullen ons nooit laten vertrekken. Snap je dat dan niet?
Zij winnen.
Zij winnen, nietwaar?
Zij winnen.
Vanessa, doe dat niet, schatje.
Vanessa, wat doe je nu? Hou daar gewoon me op, oké?
Dat laat ze niet toe.
Je moet het doen. Blijf bij ons.
Ze wilt dat het net zo wordt als met Violet.
Vanessa, leg dat pistool neer.
Violet stierf aan een gebroken hart.
Ik ook.
Nee, Vanessa.
Houd haar vast.
Het is goed.
Het is niet zo erg.
Ze denken...
dat jij Violet bent.
Ik ben er klaar mee.
Ik geef het op. - Nee.
Nee, zeg dat niet.
Zeg dat niet, oké? We raken hier wel uit.
Nee. Dat kunnen we niet.
Luister. We kunnen...
We kunnen het op zijn minst proberen.
Oké, je moet je concentreren.
Penny, concentreer je.
De brandtrap. - Wat? Welke brandtrap?
Er is een brand... Een luik op zolder.
Er is een brandtrap. Een weg naar buiten.
Oké, Penny, we gaan.
Waar is het? - Langs hier.
Er hangt een slot op, maar misschien kunnen we het uit de muur trekken.
Wat is er?
Dat was vast die van Keith. - Is hij dan hier?
Trek me eruit.
Wat krijgen we nu?
Nee, alsjeblieft.
Nee.
Nee, alsjeblieft.
Alsjeblieft, laat me gewoon gaan.
Nee.
Alsjeblieft, nee.
Liefje, we houden van je. - Kom met ons mee.
Mamma is... - Het is zo lang geleden.
Violet, we hebben je gemist. - Ik ben Violet niet.
Violet, je hoort bij ons. - Ik heet Penny. Ik ben Violet niet.
Jullie hebben een vergissing begaan. Alsjeblieft, laat me met rust.
We houden van je. - We hebben je zo gemist.
Violet is dood. Ga naar haar toe. - Kom terug.
Je hoort bij ons. Violet, alsjeblieft. - Laat me alsjeblieft gaan.
Liefje.
Violet, alsjeblieft.
Ga. Ga naar Violet toe.
Het is voorbij.
Oké, mevrouw, blijf achter me.
Wat is...
Penny, ben je hier binnen? - Mevrouw, blijf daar.
Nee, blijf daar. Mevrouw, vertrouw me. - Ik moet het zien.
Centrale, dit is agent Jones. Ik ben aan het Whaley huis.
Stuur meer agenten. Van moordzaken, alsjeblieft.
Mevrouw, alsjeblieft. - Nee, onmogelijk.
Dat zal nog een hele tijd duren voordat ik oké ben.
U moet nog wel een verklaring komen afleggen in het bureau.
Moet dat nu onmiddellijk? - Ik ben bang van wel, mevrouw.
Zult u kunnen rijden of wilt u een lift?
Ik kan rijden. Geef me gewoon een even om het huis af te sluiten.
Is zij dat?
Penny, het spijt me zo.
Tot ziens, Penny, liefje.
Bethany, God zij dank.
Dit huis kan de klere krijgen.
Ze was niet van jullie.
Ze hebben me niet meegenomen, Bethany. Ik ben hier.
Maar ze hebben me niet meegenomen. Ze zijn nu allemaal weg.
Ik ben hier. Ze zijn nu allemaal weg.
Je leek zo hard op haar.
Waarom kun je me niet horen, Bethany?
Jullie moesten haar gewoon hebben.
Waarom kun je me niet horen?
Ik ben hier, Bethany.
Penny, liefje?
Was jij dat?
Penny, het spijt me zo.
Maar maak je geen zorgen. Je zult niet eenzaam zijn.
Ik zal ook hier zijn.
Nee, Be...
Nee.
Ik leef nog.
Bethany, Ik leef nog.
Ik leef nog.
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers JR Jansen en S.W.2012
Controle door Simply ReleaseS Toppers Depositair
www. simplyreleases. com